Šta se može uraditi od dobrih djela u ime oca koji je preselio od zarazne bolesti, s nadom da ima nagradu šehida?

Jedno malo duže pitanje od jednog našeg brata koji spominje da mu je otac preselio prije šest mjeseci u ramazanu. On se nada da je njegov otac zato što je preselio od zarazne bolesti da je preselio i da ima nagradu šehida. E sada on postavlja pitanje šta se može u njegovo ime od dobrih djela uraditi. Znači šta mi možemo uraditi za našeg mejita nakon njegove smrti. Govorili smo više puta kroz naša predavanja, kroz naše odgovore i kroz znači pisali smo dosta puta putem Facebooka. Kada su u pitanju djela koja mogu uraditi živi a da koristi imaju od njih mrtvi, prvo djelo jeste dova. Neprestano da dovimo Allahu subhanehu ve te'ala i na sedždi i u našim dovama i prije namaza i poslije namaza da dovimo da Uzvišeni Allah subhanehu ve te'ala smiluje se našim roditeljima, da im oprosti grijehe, da ih sačuva kaburskog azaba i tako dalje. Znači prva stvar jeste dova. Druga stvar jeste sadaka, da udijelimo sadaku na njegovo ime. Potvrđeno je u vjerodostojnim hadisima da čovjek ako udijeli sadaku na ime svojih roditelja da će oni ako Bog da imati nagradu od toga. Isto tako potvrđeno je vjerodostojnim hadisima da insan ako nije obavio hadž ili umru, ako njegovi nasljednici ili neko drugi za njega obavi hadž ili umru ili nekoga pošalje kao bedela da za njega obavi hadž i umru, on će od toga ako Bog da imati korist. Ostaje, ostaje ta stvar koja je izuzetno rasprostranjena u našem podneblju a to je učenje Kur'ana pa da se nagrada učenja Kur'ana pokloni za mejita. Nije to bila neka praksa selefa, prvih generacija, ali isto tako znači učenjaci poput Ibn Tejmijje rahmetullahi alejhi, Ibnul-Kajjima i mnogi drugi učenjaci ummeta smatrali su da nema u tome ništa loše, analogno svim ovim drugim djelima koja smo spomenuli, da insan prouči nešto od Kur'ana, ali on prouči, ne da plati nekome da neko prouči, i da na kraju nagradu tog učenja koju je on trebao da dobije da tu nagradu pokloni, pokloni nekom od svojih umrlih. Velik broj učenjaka je smatrao da je to inšallah dozvoljeno uraditi. Tako da nema smetnje znači uz dovu, uz sadaku, uz hadž, uz umru, da čovjek nešto od Kur'ana i prouči i da nagradu toga znači pokloni, pokloni nekom od svojih, pokloni nekom od svojih umrlih.